Czy sposób, w jaki się poruszamy, może skłonić nas do refleksji nad tym, jak podejmujemy decyzje? Czy emocje wpływają na nasze wybory, relacje i realizację życiowych celów? A może czasami warto zatrzymać się, wsłuchać w siebie i spojrzeć na własną drogę z zupełnie innej perspektywy? Na te i wiele innych pytań poszukiwali odpowiedzi uczestnicy Hufca Pracy w Nysie, uczący się w Branżowej Szkole I stopnia, podczas niezwykłych warsztatów pn. „Roztańcz się w swoich emocjach”, które odbyły się 26 października 2026 roku z inicjatywy Młodzieżowego Centrum Kariery w Nysie. Miejscem realizacji przedsięwzięcia był Klub BodyArt Viola w Nysie, a spotkanie połączyło warsztat rozwojowy wykorzystujący elementy choreoterapii z wizytą studyjną, umożliwiając młodzieży poznanie funkcjonowania profesjonalnego, wielozadaniowego klubu sportowo-rekreacyjnego.
Pierwszym ważnym wymiarem przedsięwzięcia było poznanie miejsca, w którym zainteresowania, wiedza, kreatywność i konsekwentne rozwijanie umiejętności znalazły odzwierciedlenie w prowadzeniu własnej działalności gospodarczej. Klub BodyArt Viola stanowi interesujący przykład przedsiębiorczości opartej na pasji do ruchu, aktywności fizycznej i pracy z człowiekiem. Młodzież miała możliwość zobaczenia, jak funkcjonuje profesjonalnie zorganizowana przestrzeń, w której realizowane są różnorodne formy aktywności i rozwoju osobistego. Wizyta pozwoliła uczestnikom spojrzeć na prowadzenie własnego biznesu z praktycznej perspektywy. Uświadomiła, że za sukcesem przedsięwzięcia stoją nie tylko zainteresowania i umiejętności zawodowe, ale również systematyczność, odpowiedzialność, kreatywność, umiejętność organizacji pracy oraz budowania pozytywnych relacji z klientami. Była to cenna lekcja pokazująca, że pasja może stać się początkiem świadomie zaplanowanej ścieżki zawodowej, a rozwijanie własnego potencjału może prowadzić do stworzenia miejsca pracy zarówno dla siebie, jak i innych.
Głównym punktem inicjatywy był jednak warsztat „Roztańcz się w swoich emocjach”, wykorzystujący świadomy ruch, muzykę, improwizację oraz zatrzymanie jako narzędzia wspierające rozwój samoświadomości i kompetencji emocjonalnych. Zajęcia rozpoczęły się od wprowadzenia uczestników w świat ruchu i jego związku z emocjami. Prowadząca Violetta Osztko-Grązka zachęcała młodzież do otwartości na nowe doświadczenia, obserwowania własnych reakcji oraz odejścia od codziennego nawyku oceniania siebie i innych. Jednym z najważniejszych przesłań spotkania było przekonanie, że nie istnieje jeden właściwy sposób przeżywania emocji czy wyrażania siebie. Każdy człowiek ma własne tempo, indywidualne potrzeby i sposób reagowania na otaczającą rzeczywistość. Warsztat nie wymagał umiejętności tanecznych ani znajomości określonych kroków. Nie chodziło w nim o perfekcyjne wykonanie ruchu, lecz o doświadczenie swobody, spontaniczności i świadomego kontaktu z własnym ciałem. Przy dźwiękach muzyki młodzież wykonywała różnorodne ćwiczenia ruchowe, stopniowo przełamując początkową niepewność i oswajając się z nietypową formą aktywności. Już jedno z pierwszych zadań polegało na swobodnym przemieszczaniu się po sali i witaniu z napotkanymi osobami poprzez ruch. To pozornie proste ćwiczenie niosło ze sobą ważne przesłanie. Uczyło otwartości, uważności na drugiego człowieka, respektowania przestrzeni osobistej oraz nawiązywania kontaktu w sposób niewerbalny. Jednocześnie pokazywało, że komunikacja międzyludzka odbywa się nie tylko poprzez słowa, ale również gesty, postawę ciała i sposób poruszania się. Nie zabrakło spontaniczności, uśmiechu i pozytywnej energii, które sprzyjały budowaniu atmosfery wzajemnego zaufania i akceptacji.
Szczególnie interesującym i skłaniającym do refleksji elementem warsztatu było ćwiczenie pn. „Cztery drogi, cztery kształty”. Uczestnicy, wykorzystując ruch i przestrzeń, poznawali cztery różne sposoby przemieszczania się: linię prostą, zygzak, zawijasy oraz spiralę. Każda z tych form stała się inspiracją do przyjrzenia się własnym zachowaniom, sposobom reagowania i podejmowania decyzji. Linia prosta mogła symbolizować konsekwencję, zdecydowanie i koncentrację na wyznaczonym celu. To droga, którą wybieramy, gdy wiemy, dokąd zmierzamy, potrafimy określić priorytety i konsekwentnie realizujemy zadania. Zygzak nasuwał skojarzenia ze zmiennością, koniecznością podejmowania szybkich decyzji, omijaniem przeszkód i dostosowywaniem się do nowych okoliczności. Przypominał, że życie nie zawsze przebiega zgodnie z planem, a elastyczność i umiejętność reagowania na zmiany mogą być równie cenne jak konsekwencja. Zawijasy zachęcały do refleksji nad poszukiwaniem różnych rozwiązań, kreatywnością i otwartością na mniej oczywiste możliwości. Pokazywały, że droga do celu nie zawsze musi być najkrótsza, a doświadczenia zdobywane po drodze mogą mieć ogromną wartość. Spirala mogła symbolizować proces rozwoju, powracania do wcześniejszych doświadczeń i spoglądania na nie z nowej perspektywy. Przypominała, że człowiek uczy się przez całe życie, a niektóre sytuacje wymagają czasu, refleksji i ponownego przemyślenia własnych decyzji. Ćwiczenie nie służyło ocenianiu osobowości ani przypisywaniu uczestnikom określonych cech na podstawie wybranego sposobu poruszania się. Jego istotą było pobudzenie samoświadomości i zachęcenie do refleksji nad własnymi wyborami.
Czy zawsze zmierzamy prosto do celu? Czy czasami zmieniamy kierunek pod wpływem emocji? Czy potrafimy zatrzymać się, gdy sytuacja wymaga namysłu? A może potrzebujemy przejść dłuższą drogę, aby odkryć rozwiązanie najlepiej odpowiadające naszym potrzebom? Takie pytania mają szczególne znaczenie dla młodych ludzi stojących przed pierwszymi ważnymi wyborami edukacyjnymi, zawodowymi i życiowymi.
Jednym z najważniejszych celów inicjatywy było pokazanie młodzieży, że emocje są naturalną częścią naszego funkcjonowania i mogą wpływać na sposób postrzegania sytuacji, komunikowania się z innymi oraz podejmowania decyzji. Radość, niepewność, stres, złość czy ekscytacja towarzyszą człowiekowi również w środowisku zawodowym. Pojawiają się podczas rozmów kwalifikacyjnych, egzaminów, pierwszych dni praktyk, wykonywania nowych obowiązków czy rozwiązywania konfliktów. Dlatego tak istotne jest rozwijanie umiejętności rozpoznawania własnych emocji, rozumienia ich wpływu na zachowanie oraz świadomego reagowania w różnych sytuacjach. Warsztat pokazał, że ruch, muzyka i świadome zatrzymanie mogą stanowić dostępne sposoby wspierania samoregulacji emocjonalnej i radzenia sobie z codziennym napięciem. Umiejętność zachowania spokoju, koncentracji, elastycznego reagowania na zmiany i podejmowania przemyślanych decyzji należy do kompetencji szczególnie przydatnych na współczesnym rynku pracy.
Pracodawcy coraz większą wagę przywiązują nie tylko do kwalifikacji zawodowych, lecz również do kompetencji osobistych i społecznych. Odpowiedzialność, komunikatywność, umiejętność współpracy, kreatywność, samodzielność oraz odporność na stres wpływają na jakość wykonywanej pracy i budowanie pozytywnych relacji zawodowych. Ćwiczenia realizowane podczas spotkania pozwalały młodzieży przyjrzeć się tym zagadnieniom w sposób praktyczny, angażujący i daleki od tradycyjnej formy zajęć.
Istotnym elementem warsztatu było również doświadczenie kontrastu pomiędzy ruchem a zatrzymaniem. W codziennym życiu młodzi ludzie funkcjonują w otoczeniu wielu bodźców, obowiązków i oczekiwań. Często koncentrują się na tym, co należy zrobić, osiągnąć lub zaplanować, nie zawsze znajdując przestrzeń na zauważenie własnych emocji i potrzeb. Podczas warsztatu mogli doświadczyć, że zarówno aktywność, jak i świadomy bezruch mają swoje znaczenie. Ruch stwarza możliwość ekspresji, spontaniczności i rozładowania napięcia, natomiast zatrzymanie zachęca do refleksji, obserwacji własnego ciała oraz świadomego kierowania uwagą. Ważnym przesłaniem zajęć była także rezygnacja z oceniania. Uczestnicy zostali zachęceni do obserwowania tego, co dzieje się w ich ciele i emocjach, bez konieczności porównywania swoich doświadczeń z reakcjami innych osób. Takie podejście sprzyja rozwijaniu samoakceptacji, szacunku dla indywidualnych różnic oraz budowaniu większej pewności siebie.
Inicjatywa „Roztańcz się w swoich emocjach” doskonale wpisała się w działania Młodzieżowego Centrum Kariery w Nysie, którego zadaniem jest kompleksowe wspieranie młodzieży w przygotowaniu do aktywnego i odpowiedzialnego funkcjonowania na rynku pracy. Warsztaty z elementami choreoterapii stały się okazją do wzmacniania umiejętności komunikacyjnych, budowania relacji, rozwijania kreatywności, spontaniczności i otwartości na nowe doświadczenia. Jednocześnie zwróciły uwagę na znaczenie równowagi psychofizycznej oraz odpowiedzialności za własny dobrostan. Warsztat pokazał, że nie istnieje jedna uniwersalna droga do celu. Każdy człowiek rozwija się we własnym tempie, podejmuje różne decyzje, doświadcza sukcesów i trudności oraz uczy się na podstawie zdobywanych doświadczeń. Czasami podążamy prosto przed siebie, innym razem zmieniamy kierunek, poszukujemy nowych rozwiązań lub wracamy do wcześniejszych pomysłów. Najważniejsze, aby coraz lepiej rozumieć własne potrzeby, emocje i możliwości, a podejmowane decyzje opierać na świadomych wyborach.
Joanna Taramina